MÜLKİYE TEKİN

GÖNÜL EVİ

İki oda bir mutfak bir ev kurdum cümlelerden
birinde okudum yazdım diğerinde yattım
Aşk evine çağıranlar da oldu konuk olarak
kendimden başkasının evine sığamadım

Yürekten yaptım ne yaptıysam içtendim
bu yüzden yüreğimdeki çocukla yaşadım
insanların dürüstlüğüne kendime inandım
çocuk kalışıma şaşırıp gülüştü sözcükler

Her sabah sevginin askerlerini selamladım
karanlıklarda ışık yaktım aydınlatmak için
Kendimi defalarca yaktım görüneyim diye
suya sabuna dokunmayanların önünde

Şiir yazarken yanlış tuşlara da bastım
ama çiçeklere karıncalara basmadım
Sözcüklerle inşa ettiğim mavi bir evde
parantez içinde yaşıyorum şimdi

Bazen tırnak içine aldım kendimi farkedilmedim
bazen üstüste iki noktanın önünde tanımsız kaldım
Ticaretten hiç anlamadım yüzme bilmiyordum
oldum olası sözcüklerin sevgi emekçisi oldum

Bütün alışverişimi insanlığın sol yanında yaptım
yüreğimin kapısını aşka her zaman açık tuttum.
Sevgi şiirleri dizdim dost evlerinin kapılarının önüne
Gönül evimin duvarlarını barış ve umutla kapladım…

One thought on “GÖNÜL EVİ”

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir