ÜŞÜYORUM ÜLKEMDE

ÜŞÜYORUM ÜLKEMDE

Şafağın türkülerini söylüyor bütün çocuklar
Bugün tutsağın gölgesinde doğuyor güneş
Oysa tüm çocuklar kardan adam yapmak ister
Tüm anaların içinde ürperti sarsıntı ve korku
Akşamın kızıllığıdır dağlarda kalaşnikof sesi ve savaşın ortasında

Aç çocukların deşilmiş anaların yurduna
Dokunsam kabaracak anaların yürekleri
Çocukları ölüyor kalbimin doğusunda
Ay ışığı vurmuyor anaların ellerine
Güneşin ışıkları sabahı müjdelemiyor
Gökte kara bulutlar

Doğu vadilerinde sis
Vurdular yürek deşen kurşunlar
Doyulmaz dünyada insanın çilesi ölüm
Ne çare geldi türküler yakılası ölüm
Ah böylemi kahredilir yıkılası ölüm
Karalar giyinmişiz kutlu kumaşlar yerine

Toprağın diğer adıdır ölüm
Her mevsim kurşunlarla ölür
Kanatları durgun bir kelebek
Ülkem uyuyor acılı yurdum diyorum

Geceler sabahlar için çırpınıyor
Alnından öpülesi çocuklar vuruluyor
Dokunmayın çocukların düşlerine
Analar ağlıyor
Benim olsun senin olsun bizim olsun bu dünya…
MÜLKİYE TEKİN