Gölge Etme: Başarı Dikte Eden Sisteme Karşı Ağustos Böceği Olmak

Eğitim sisteminin bize "ideal" olarak sunduğu Karınca, gerçekten kazanan taraf mı? Yoksa Ağustos Böceği, vahşi kapitalizmin dişlileri arasında ezilmeyi reddeden bir sanatçı mı?

İnsanlık tarihi boyunca çocuklarımıza bir nasihat olarak anlatıldı: "Karınca gibi çalış, kışın aç kalma." Ancak bu masalın satır aralarında, sorgusuz sualsiz çalışmaya adanmış, tek tipleştirilmiş bir toplumun temelleri yatıyor. İhsan Ustaoğlu, ezberleri bozan bu yazısında bizi doğanın ve sistemin gerçekleriyle yüzleşmeye davet ediyor.

Masal kitaplarında ve okul sıralarında karınca; çalışkanlığın, biriktirmenin ve başarının sembolü olarak dikte edilir.

Sistem Köleliği: İşçi karınca, hayatını kraliçe karıncayı ve larvaları beslemeye adar.

Ömür Tüketmek: Yerinden kımıldamayan kraliçe 30 yıl yaşarken, sistemin yükünü sırtlayan işçi karınca en fazla 3 yıl hayatta kalır.

Kış Keyfi Bir Yalan mı?: Karıncalar kışın yiyip içip eğlenmez; bir sonraki yaz yine çalışabilmek için kış uykusuna yatar.

Sistemin "tembel" ilan ettiği Ağustos böceği, aslında hayatı bir şenlik gibi yaşayan, bağımsız bir ruhun temsilcisidir. Hayatı sorgulamadan bir makine gibi çalışmak yerine; sanatla, şarkıyla ve eğlenceyle geçen üç yıllık kısa ama öz bir ömür..

Vahşi kapitalizm, Ağustos böceğinin eline bir gitar tutuşturup onu "hazıra konan tembel" olarak resmeder. Çünkü sistem, sorgulayan, sanatla uğraşan ve "anı yaşayan" bireylerden korkar.

İnsanlık, sadece üretim bandındaki bir dişli mi olmalı, yoksa hayatın estetiğini kavrayan bir özne mi? Bu satırların yazarı tarafını seçiyor: Ağustos böceğinden yanayız

Gölge etmeyin, başka ihsan istemez. Çünkü hayat, biriktirmek için çok kısa, yaşamak için ise muazzam bir fırsat.