Baharın ilk nefesi gibi gelir Nevruz.
Toprak uyanır, dallar titrer, insanlar da –çoğu zaman fark etmeden– içlerindeki o eski, yorgun kabuğu atmaya başlar.
Benim çocukluğumda Nevruz, annemin mutfakta yaptığı “semeni” kokusu demekti. Yeşil, taze, biraz da nemli. Sanki toprağın kendisi mutfağa girmiş gibi. Babam ise her sene aynı cümleyi söylerdi: “Bu ateş sadece ısınmaz, temizler.” Ateşin başında dururken gözlerim yanardı ama geri çekilmezdim. Çünkü biliyordum: o alevler, geçen yılın küllerini yutuyor.
Şimdi, otuz küsur yaşında, şehirde yaşıyorum. Ne bahçe kaldı ne ocak başı. Ama yine de 21 Mart’ta bir şey oluyor. Telefonu kapatıyorum, pencereyi açıyorum, rüzgârın yüzüme çarpmasına izin veriyorum. Sanki eski bir dost geliyor,
“Hadi” diyor, “yine başla.”
Nevruz bana şunu öğretti: yenilenmek illa büyük jestler istemez. Bir avuç buğdayı suya koymak, bir mum yakmak, eski bir şarkıyı mırıldanmak yeter. Çünkü hayat, büyük devrimlerle değil, küçük ısrarlarla devam eder.
Bu sene de ateş yakmayacağım belki. Ama içimde bir yerlerde, o eski köz hâlâ yanıyor. Ve biliyorum ki, ne kadar beton yığını arasında sıkışsam da, bahar yine gelecek.
Ben de onunla birlikte. Çünkü Nevruz, sadece bir takvim günü değil.
Bir söz.
Bir söz: “Sen hâlâ buradasın. Ve hâlâ yeşerebilirsin.”
News
1
Bamya ve Bamya Tohumunun Şaşırtıcı Faydaları
5999 kez okundu
2
CHP’li Orhan Sümer: Bu Maaş Emekçi Katliamıdır!
5944 kez okundu
3
Limon Otu: Faydaları Nelerdir, Nasıl Kullanılır?
5298 kez okundu
4
Türkiye genelinde yankı bulmasını dilediğim bir hizmettir.
4660 kez okundu
5
Başak ve Nerve’nin Acı Dolu Hayatları: Aysel Yenidoğanay’ın Romanı Okurları Derinden Etkiledi!
3780 kez okundu
