KADRİYE CİİRİTCİ
Neden yalnız kalmışız, yalnız mı bırakılmışız,

Yalnızlık, yüzyıllardır dünyanın her yerinde ve bütün kültürlerde , edebiyatta, şiirde ve şarkılarda yerini almaya devam etmektedir. “Yalnızım dostlarım yalnızım artık” dedirten yalnızlık nedir acaba?

Neden yalnız kalmışız, yalnız mı bırakılmışız, küskünlükle yalnızlığı mı tercih etmişiz, aşkta mağlubiyet mi almışız, kalbimizle konuşalım ve gelecek cevabı bekleyelim . Kalp insanı yanıltmaz. Herkesin kalbi kendini yansıtır. Kalp ne söylerse o dur.

Bir Aborjin Öğretisi der ki; Kafanın söylediklerini duymakla, kalbinden gelen mesajı dinlemek arasındaki farkı öğren.

Kafanın konuşması toplumun bir ürünüdür, kalbin konuşması sonsuzluğun…
“Yalnızlık Allah’a mahsustur. “Yok öyle bir şey . İnsanoğlunun uydurma sözlerinden başka bir şey değildir. İnananlar için, Allah yalnız değildir. Yarattığı kulları, her birine farklı görev verdiği melekleri, can verdiği canlılar, bitkiler, ağaçlar, hayvanlar. Hepsi Allah’a , varoluşa hizmet etmektedir. O kainatın sahibidir. Bir derdimiz, bir sıkıntımız olunca yüce yaradana sığınırız. O halde bizde yalnız değilizdir. Yalnızlık, evrensel bir yaşam tecrübesi yani insanlar tarafından bilinen en yaygın tecrübelerden biri olmasına rağmen tanımı çok zordur. Ölçülmesi neredeyse imkansızdır ve çoğu zaman bireyler için bir başkasına yalnızlığını ifade etmesi kadar acı veren bir durum yoktur.

Birisiyle yaşamalı mıyım, yoksa birisiyle yaşlanmalı mıyım? Günümüz toplumlarında birlikte yaşlanmaya artık rağbet yoktur. Çünkü insanlar birbirlerine, tahammülsüzlüğün sınırlarını zorlamaya devam etmektedir. Oysa Nenelerimiz, dedelerimiz birlikte yaşamaktan ziyade birlikte bir ömür yaşamaya ve yaşlanmaya yemin etmişlerdir. Birbirine bağlı çocukları ve torunlarıyla geniş aile olmuş, aile bağlarına sıkıya sıkıya sahip çıkmışlardır.

Neden yalnız kalmışız, yalnız mı bırakılmışız,
Neden yalnız kalmışız, yalnız mı bırakılmışız,

Çok kalabalık olduğumuz yıllar artık çok gerilerde kaldı. Yalnızlaştığımız ve yalnızlaştırılan hayatlarımızla her birimiz yaşam mücadelesi vermeye devam etmekteyiz. İnsanın kendisini yaşamı boyunca iyi, ya da kötü hissettiği zamanlar elbette olacaktır. Yalnız kalmayı seçtiğimiz zamanlarda, ki kalabalığımız tüm kalabalıklardan fazladır. Kendimizle yüzleşmeye başladığımızda, sahnede büyük bir kalabalık olacaktır.

Ağlatanlar, güldürenler, huzur verenler, mutsuz edenler, mutlu edenler say say bitmez. Akıllı bir yalnızlık bunların arasında sıyrılıp sadece kendine dönmek, kendine iyilik yapmak , kalbine kulak vermektir. Bir nevi kendimizi nadasa çekmek huzurlu bir yaşamın kapılarını aralamaktır. Yalnızlığın kalitesinden ödün vermemek , kendimize özenle nazik davranmaktan geçer.

Kendini sev, sevmekten vazgeçme! Kendini mutlu etmeyi öğren! Yaşamındaki çürük elmalardan kurtul! Hayallerinin peşinden koş! Hayat çok güzel

Kalbinin senin için bestelediği huzur dolu melodiye kulak ver!Yalnızlığa mahkum edilmeyeceğiniz; Eşiniz, çocuklarınız, dostlarınız, ailelerinizle birlikte sağlıklı ve huzurlu ömürler diliyorum . Bir Ahmet Telli şiiriyle sizleri baş başa bırakıyorum. Sevgiyle kalın efendim.

·  Hayatın devraldığı sessiz bir özsudur acı birikir yüreğinin kıvrımlarında ve ağar gözlerine ağır ağır Bulutlar yere inmiştir artık ya da gurbettesindir Unutma

·  Bir hayalet gibi kapındadır yalnızlık denilen şey ufkun kararabilir birden için çölleşebilir Kaçışın bile bir adımdır yada dönüşündür kendine Unutma

·  Her sayfası kederle kararan bir hüzün defterine döner günler ve her sabah ‘merhaba hüzün ‘”merhaba yalnızlık” diyerek başlarsın hayata Ama hayat bağışlamayacaktır seni Unutma

·  Üstelik günlüğü yoktur hüznün hiçbir zaman da tutulmayacaktır Serüvenlerin yorgun yeniği elleri titreyen yaşlı bir kadındır hüzün ya da hasta bir tanıdıktır ancak hepsi o kadar Unutma

AHMET TELLİ

KADRİYE CİRİTCİ YAZARIN KÖŞE YAZILARI

AHDE VEFA

One thought on “Yalnızlık….”

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir